امر اوّل برمىگردد . كما هو قضيّه الخ : ضمير « هو » به قصد امتثال برمىگردد . لموافقة الثانى : مقصود از « الثّانى » امر دوّم مىباشد . مع موافقة الاوّل : مقصود از « الاوّل » امر اوّل مىباشد . بدون قصد امتثاله : ضمير در « امتثاله » به امر اوّل برمىگردد . الى غرضه بهذه الحيلة و الوسيلة : ضمير در « غرضه » به آمر برگشته و مقصود از « هذه الحيلة و الوسيلة » تعدّد امر مىباشد . و ان لم يكد يسقط بذلك : ضمير در « يسقط » به امر اوّل برگشته و مشاراليه « ذلك » مجرّد موافقت امر اوّل مىباشد . فلا يكاد يكون له وجه : ضمير در « له » به عدم ساقط شدن امر اوّل برمىگردد . الّا عدم حصول غرضه : ضمير در « غرضه » به آمر برمىگردد . و الّا لما كان موجبا لحدوثه : يعنى « و ان سقط الامر مع عدم حصول غرضه » و ضمير در « كان » به ساقط شدن امر با حاصل نشدن غرض آمر و در « حدوثه » به امر برمىگردد . و عليه : ضمير در « عليه » به بيانى كه در دو وجه گفته شد برمىگردد . فلا حاجة فى الوصول الى غرضه الخ : ضمير در « غرضه » به آمر برگشته و اين عبارت نتيجه‌گيرى از دو جواب داده شده مىباشد . بمجرّد موافقة الامر : جار و مجرور « بمجرّد » متعلّق به « عدم حصول غرض الآمر » مىباشد . بوجوب الموافقة : جار و مجرور « بوجوب » متعلّق به « لاستقلال العقل » مىباشد . على نحو يحصل به غرضه : ضمير در « به » به « الموافقة » يعنى موافقت امر و در « غرضه » به آمر برگشته و عبارت « يحصل به غرضه » صفت براى « نحو » مىباشد .